Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Εντουρόβολτα πρός Οίτη παρέα με γουρουνοφιλαράκια.

Καλησπέρα σε όλους/ες ...
Εύχομαι να έχουμε όλοι ενα όμορφο Σ/Κ .. Άλλοι στο βουνό, άλλοι στην θάλασσα .. :)))))
Αυτή η Κυριακή τελικά ηταν πολύ ξεχωριστή-ανέμελη-παρείστικη με πολλά χλμ και με μηδαμινές στάσεις.

Πρίν ξεκινήσω θα ήθελα να αφιερώσω το κείμενο αυτό στον φίλο μου Κώστα Λαμάρη και να τον τρέξω λίγο πίσω στις δικές του εντουρόβολτες.
Ελπίζω και εύχομαι να τον ταξιδέψουμε έστω νοερά και να μπορέσει να δεί μέσα απο τις φωτογραφίες και τις λίγες λέξεις την ομορφιά που είδαν τα δικά μας μάτια και αυτά που ζήσαμε και νιώσαμε αυτό το μονοήμερο.

Ας ξεκινήσω λοιπόν :

Oι μηχανές και οι γουρούνες όλων μας είχαν φορτωθεί απο το βράδυ στα τρέιλερ.
Ο εξοπλισμός όλων μας έτοιμος
Το βραδάκι νωρίς για νάνι ...
Ήταν ένα πρωινό που όλοι βαλαμε τα ξυπνητήρια να χτυπήσουν στις 05.00 (ούτε στην δουλειά να πηγαίναμε).
Ελληνικό καφεδάκι, τσιγαράκι, ποιοτική μουσικούλα και go goo gooooo !!! :))))))

Τί πιο όμορφο να βλέπεις το φεγγάρι ?
Το ξημέρωμα ..
Τα χρώματα είναι τόσο μα τόσο μοναδικά.
Πόσοι είναι αυτοί άραγε που έχουν όλη αυτήν την διάθεση να ξυπνήσουν νωρίς για να ζήσουν αυτήν την ομορφιά ...?
Φαντάζομαι λίγοι, πολύ λίγοι ..
Αξίζει πάντως να θυσιάσει κάποιος το πρωινό του για να το ζήσει. Γκούχ!

Και που λέτε μπλά-μπλά μουρμουρούσαμε στο ιχ και λέγαμε για την διαδρομή.
Είχε μια απίστευτη ''ομίχλη'' στον δρόμο.
Περίφημος πλοηγός μας ο Άλεξ Ψ., σε αντίθεση με μένα που χάνομαι κάθε φορά.!
Δεν το έχω λέμε.

Φτάνουμε λοιπόν στην ''Αταλάντη'', αράζουμε τα 3 ιχ σε ενα ανοιχτό σημείο και κατεβάζουμε τα μοτόρια και ετοιμαζόμαστε ...




Ξεκινάμε λοιπόν !!! Αμέσως απο τα πρώτα χλμ πατάμε χώμα και σηκώνεται ΣΚΟΝΗΗΗΗΗΗ!!, μα τί σκόνη!! Χαχαχα
Ακρίβως σε αυτό το σημείο νιώθω πως η εντουράδα μας ξεκινάει.



                                           Το χαμόγελο μου δεν φεύγει απο τα χείλη μου ..


Στην διαδρομή την περισσότερη ώρα τα γουρουνάκια ήταν πίσω για να μην μας χτίζουν απο την τόοοοοοοση σκόνη που σήκωναν οταν περνούσαν. 
Να είστε καλά παιδιά! :)))
Και οι 4 ΤΙΜΟΝΙΑ και έμπειροι.
Όπου και να πηγαίναν τα μοτόρια μας εκεί και αυτοί χωρίς να κολλήσει κανείς πουθενα και χωρίς να γκρινιάξει ή να πεί δεν μπορώ.
Στις στροφές με ανάποδα, εντυπωσιακά τα στριψίματα τους!
Πώωωωωωωωωωω λέμε για πολύ γκάζι τούτα ωρέ. 
Σε ένα κομμάτι λοιπόν φεύγει ένα απο τα γουρούνια μπροστά και ανοίγω κ εγώ το πρά-πρά μου για να τον φτάσω, αλλά που τρομάρα μου ? 

Ο ουρανός καταγάλανος ..
Δεξιά και αριστερά μας χωράφια που στολιζόντουσαν απο ενα υπέροχο έντονο πράσινο χρώμα.
Αρχίζουμε ήδη και μπαίνουμε σε καλά κομμάτια. 
Μπρός μας λοιπόν ένα κομμάτι με πέτρα, όμορφα.
Όλοι το περάσαμε με αξιοπρέπεια. :)))







 Αυτή η βόλτα είχε μαζεμένα χλμ.
Περνούσαμε απο τόσα όμορφα κομμάτια με λακκούβες απο νερό που όταν τις έβλεπα ΤΣΟΥΠ γω μέσα, κλασικά ...
Ο Αλεξ Ψ. με είχε προηδοποιήση,  μου λέει Κατερινάκι μακρυά απο τις λακκούβες με την λασπουριά, αν μπείς και μείνεις δεν ξαναβγαίνεις απο κεί, είν πυλός. Αλλά που εγω ? Ακούω ?


Αφού έχουμε περάσει απο κομμάτια που δεν θέλω να τελειώσουν με την καμία φτάνουμε στην ''Λίμνη Καλλιδρόμου''. Οι λέξεις μου τόσο μα τόσο φτωχές ..




Όλο το τοπίο καθρεφτιζόταν σε μια τόσο δά λιμνούλα.
Ο ήλιος φωτογράφιζε όλη την ομορφιά.
Ο ουρανός με λίγα συννεφάκια παρακολουθούσαν όλη αυτήν την ομορφιά και εμείς θεατές μπροστά σε αυτό που μας χάριζε απλόχερα η φύση ..





Αν και είχα την χαρά και την τύχη να ξαναβρεθώ στο παρελθόν στον υδροβιότοπο του Καλλιδρόμου, δεν ξέρω αυτή την φορά η ομορφιά του ηταν διαφορετική ...


Στάση λοιπόν με τα παιδάκια για τσιγαράκι, νεράκι και σοκολατίσες μαμ! :)))




Η πηγή με καθαρό νεράκι μας περίμενε να μας ξεδιψάσει, και φυσικά τα κατάφερε ... :)






Τσεκάρισμα στα μοτο_γουρούνια και ΔΡΟΜΟΟΟΟΟΟ!
Άντε ώρα να συνεχίσουμε ..






Τα γουρούνια πρίν ξεκινήσουν παίζαν μες το χορτάρι, κάτι περπατητές τραβούσαν ενθουσιασμένοι φωτογραφίες και βίντεο ..:)



Οοοοοοοοο μια ροζουλί κοπελιά! :))))))))))))))
Έρχεται πρός το μέρος μου και με ρωτάει αν οδηγώ ..
Τις αρέσουν οι μοτο-γουρούνες και τα μάτια της λάμπουν απο ενθουσιασμό. 
Τις λέω άσε το παρεάκι και έλα να σε πάρω μαζί, χαμογελάει και  .. Smileeeeeeee :)))))


Την χαιρετάω και πάααααααααααααααμε, συνεχίζουμε λοιπόν σε ένα στριφτερό όμορφο κομμάτι ...
Ώπαααααααα, ένα σαθρό ανηφόρι, το χω ? δεν το χω ?
Ααααααααααααααααααααααα στο τέλος του ανηφοριού λίγο πρίν βγεί, δεν έχω άλλο γκάζι, και φωνάζω ενα απο τους γουρουνάκιδες που ηταν δίπλα μου γρήγορα- γρήγορααααα σκούντα να μην πέσωωωωωωωωω, σφαίρα έρχεται σκουντάει, κουπί και φύγαμεεεε, χαχαχα!


Ωχ χαθήκαμε .. Το μονοπάτι μας έβγαλε σε κάτι χωράφια όμως καταφέραμε και ξανα_προσανατολιστήκαμε ...






Ώρα για καύσιμα ωρε, θα μείνω γω ... Σνίφ!
Έτσι λοιπόν προορισμός μας ενα βενζινάδικο για βενζινόλαδο γω!

Βρίσκουμε ένα μονο που .... ο βενζινάς ηταν ΛΙΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΟ.
Του λέμε θα μας βάλεις βενζίνη ?
Και σουρωμένος-εκνευρισμένος λέει ΔΕΝ ΕΧΩ ΒΕΝΖΙΝΗ ΦΥΓΕΤΕ, αχαχαχαχαχαχα, εγω και ο Αλεξ Ψ. πεθάναμε στα γέλια.
Φύγαμε λοιπόν ψάχνωντας το επόμενο οπου πολύ εύκολα βρήκαμε φουλάραμε, κάναμε ενα τσιγαράκι αναμνηστικές φωτο και συνεχίζουμε ..









Πώ, πώωω το επόμενο κομμάτι είναι πολύ όμορφο, τα ματάκια μας βλέπουν μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο ..
Απλώνεται το πράσινο χλμ μακρυά μας ...





Επόμενο κομμάτι ενα τοπίο που είναι λές και είναι κάρτ ποστάλ ..
Γεμάτα αποξηραμένα φύλλα ανάμεσα απο τα δέντρα που περνώντας τα μοτόρια σηκωνόντουσαν τόσο ψηλά που ήταν λές και ταξίδευαν και αυτά μαζί μας ...
Πανέμορφη εικόνα ...

ΤΩΡΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩ, ΤΟ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΜΑ !!!


Πως θα περάσουν τα γουρούνια απέναντι με λέτε ?





Ο πλοηγός μας Άλεξ Ψ. και ο Άλεξ Ε. τα περάσανε όμορφα απέναντι μαζί και το δικό μου ..












Οοοοοοοοοοοοοο ο ΗΡΑΚΛΗΣ στην παρέα μας, αχαχαχαχα.


Ωρα να παρουσιάσω τα μάχημα γουρούνια στην προσπάθεια να τα περάσουν απο μια υποτ.καβάτζα, όπως θα δείτε ΔΥΝΑΜΗ η παρέα.





































Μία-μία λοιπόν, οι άρχοντες τα περάσανε τα θεριά !!!!
Στάση για ανάσα, τσιγαράκι, νεράκι, τοστάκι (φτιαγμένα απο το σπίτι) και ...
Ούπς το Husky έχει πρόβλημα στο πίσω γρανάζι, ευτυχώς ο Άλεξ το πρόλαβε και το έφτιαξε.
Ξεκινώντας λοιπόν, πάω μπροστά, βάζω 1η, 2α, 3η, 4η και ........... και ???? .......... ακούω το πρά-πρά μου να αλλάζει ήχο !!!!
Ωχ λέω απο μέσα μου πάει το κόλλησα, και το έλεγα, τί ήθελα κ μιλούσα ???
Πλακόνομαι στα φρένα και σταματάω.
Τί να δώ ?
Έφυγε όλη η εξάτμιση και έβγαζε εναν γελίο ήχο, χαχαχα.
Ευτυχώς δεν χτύπησε κανέναν απο πίσω ...
Σταμάτησαν τα παιδιά την μαζέψανε και τσούπ, πάει και η μάσκα απο το Husky, 2 μηδαμινές απώλειες λοιπόν!






Αναμνηστική φωτογραφία απο το παρεάκι μας .. :)




                                                   Φορτώνοντας τα για επιστροφή ...





                                            Και γυρίζωντας οι ΚΙΝΗΣΗ .. Αχ βαχ .. :)



Ευχαριστώ όλα τα παιδιά για την όμορφη βόλτα.
Ξέρω και είμαι σίγουρη πως όλοι το χαρήκαμε μέχρι τέλους ..
Να είμαστε καλά να γράφουμε κάθε φορά τόσα όμορφα χλμ ..
Καλό σας ΣΚ συντροφιά με πολλά πολλα χαμόγελα.