''XXX'' Βαρυμπόμπη-Φράγμα Ευηνου ...

Και πραγματοποιήσαμε το Rally-Raid του 2006 .. XXX = Χίλια Χιλιόμετρα Χώμα

Προορισμός : Βαρυμπόμπη-Φράγμα Ευηνου (χωματοχιλιόμετρα) ...

Πρίν καμία εβδομάδα και κάτι (...)

Το κανονίζανε, γύρω στα 5 άτομα, 4 μηχανές και μια γουρούνα, να πάνε να κάνουνε ΧΧΧ = Χίλια Χιλιόμετρα Χώμα ...

Το έλεγε ο Alex, πρίν μια εβδομάδα και κατι.

Με ρωτάει θα έρθεις ?

Έχει κάτι απίστευτα γκρέμια, που αν πέσεις δεν ξανα_βγαίνεις με την καμία ...

Μπά, που να σας ακολουθήσω εγώ μωρέ, και ο Χάρης θα είναι μου λέει ..

Οι μέρες περνούσαν, (απο μέσα μου το θέλα πάρα πολύ, αλλά πίστευα πως δεν μπορούσα να ακολουθήσω).

Χτυπάει τηλέφωνο, alx : Οι άλλοι λακίσανε, μείναμε εγώ και ο Χάρης ..

Βλέπω τον Χάρη (ΚΤΜ), μου λέει πως δεν έχει ξανακάνει μια τόσο μεγάλη διαδρομή (αναρωτιέται αν τα καταφέρει), του λέω, ούτε εγώ, λές να πάμε ?

Ο alx ανάβει τσιγάρο, μας κοιτάει, και μας λέει με τονισμένο ύφος, μέχρι να τελειώσω το τσιγάρο, να έχετε αποφασίσει, αλλιώς πάμε Παρασκευή καμιά 250-300 χλμ χώμα και Κυριακή πάω να τρέξω στο σκραμπλάκι.

Ο Χάρης είναι μέσα, οπως και εγώ, πρέπει να ετοιμάσουμε τις μηχανές, μέσα σε μια ημέρα, Φφφφφ άγχος !!!

Οκ, περιττό να πώ πόσο έτρεχα την Πέμπτη.

Χτυπάει τηλέφωνο, alx, μας την έκανε και ο Χάρης, δεν θα έρθει.

Οκ εμείς θα πάμε κανονικά έτσι ?
Ρωτάω, και απαντάει, ναι κανονικά 6 ώρες ετοίμαζα την μηχανή μουρμουράει.

Οκ τα λέμε αύριο το πρωί στις 08.00. Νύχτες ...

ΑΝΤΕ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ...
Αργεί γμτ !

Το ξυπνητήρι χτύπησε το πρώι, αλλά δεν μπόρεσε να με ξυπνήσει ούτε εκείνο, ούτε τα τηλέφωνα του alx, απο τις 07.00 ...

Πάλι με πήρε ο ύπνος !

Ξυπνάω στις 9 παρά ....

Γκρρρρρρρρρρρρρρρρ, πάει, την χάσαμε την ημέρα, βαράω καμια 75 αριά κλίσεις στον alx, αλλα γιόκ, εμ φυσικό, εμένα πήρε να ξυπνήσει, εκείνος κοιμήθηκε (δικαιολογημένα, απο τις 05.00 στο πόδι).

Έλααααααααααααααααα λέμεεεεε, καταφέραμε και μιλήσαμε, ..

Ερώτηση μου: ''Θα πάμε'' ?

Η ώρα είχε πάει 09.30, θα δούμε λέει, τί θα δούμεεεεεεεεεε ? Γκρινιάζω !!!

Ετοίμασε πράγματα, ξεκινάω του λέω...

Στις 10.00 ΝΤΑΝ ήμουν εκεί, φορτώνουμε τις μηχανές και είμαστε έτοιμοι, ΦΥΓΑΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ !

Ο καιρός ψιλο_θυμωμένος, μας πιάνει ενα ψιλοβρόχη, αλλα ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος μιλιά, ούτε κάν για αδιάβροχα ..

Βενζίνη, και δρόοοοοοοοοοοοοοοομο, χωνόμαστε στα βουνά τις Βαρυπόμπης ...

Αθήνα, σου την σκάσαμε για ακόμη μια φορά !

Και πάλι αφήνουμε πίσω τα ''πάντα''.

Και το ταξίδι ξεκινάει ......

"Ο Εύηνος ακούραστος κουβαλητής, κατέβαζε ανέκαθεν χώματα και κροκάλες από τα βουνά και τα άφηνε στο μυχό του κόλπου και με τον καιρό γίνηκαν τα ρηχά κι έπειτα οι στεριές και τα νησόπουλα που τράβηξαν τους ψαράδες και τους Δαλμάτες πειρατές και στέριωσαν την Πολιτεία στο νερό."

Στάση για καφεδάκι στο χέρι, (να ανοίξει το μάτι μας) στην Λειβαδιά, μέχρι να φτιάξουμε και τα πράγματα μας, και να βάλει το Road book στο husky ..

Πάω να πάρω την πριγκιπέσσα και (...),η πρώτη απώλεια, είναι που είναι βαριά, την έκανα πιο βαριά και σπάει το στάντ, τώρα κοπελιά, όπου βρείς δέντρο και husky ακούμπα την επάνω.

Δεν μου χαλάει την διάθεση κάν, ξενικάμε και χωρίς στάντ!

Ήδη η ομορφιά απλώνεται μπροστά μας ..

Ατείλωτος δρόμος, όλος στρωμένος με χώμα, και γύρω μας το πράσινο, δυο λωρίδες στην μέση οπου κατηφορίζουμε, ο ενας δεξιά, ο άλλος αριστερά και πάμε ..

Μια στάση για φωτογραφία στην Θήβα, στο πεδιο βολης, κάτι συναδελφάκια είναι στο πιστάκι που γίνονται οι ειδικές του Άττικα και κάποια σκραμπλάκια λυσάνε στην προπόνηση.

Ο καιρός οτι ''πρέπει'' για την φυγή μας, ούτε ζέστη, ούτε κρύο.

Συνεχίζουμε, σε κάθε χλμ απλώνεται η ομορφιά μπρός στα μάτια μας.

Χορτάρι, δέντρα, βουνά, παπαρούνες να στολίζουν το έντονο πράσινο, θάμνοι, μπλέ ουρανός με πολλές πινελιές απο σύννεφα, και εμείς οι κοινή θνητοί να έχουμε την ''τύχη'' να τα βλέπουμε.

Περνάμε κάτι ποταμάκια, περνάει πρώτος ο alx, σε περίπτωση που γλιστράει, να σωθώ απο καμιά χαζότουμπα.

Έλααααα λέμε, περνάει χαλάρα!

Ωπα, ''τί είπες τώρα'' ?
Χωνόμαστε μέσα σε έναν ''παράδεισο''.

Περικυκλωμένοι απο δέντρα, και απο νερό που κυλάει ασταμάτητα ..

Τα πεσμένα αποξηραμένα φύλλα τονίζουν το τοπίο ..

Κάνουμε τσιγάροοοοοοοοοοοοοοοο!

Θέλω να το χαρώ λίγο το μέρος!

Σιγά να μην έλεγε όχι, ενθουσιασμένος και ο ίδιος απο το μαγευτικό τοπίο.

Συνεχίζουμε.

Χώμα, λάσπη, και ομορφιές!

Μπρός μας μια λίμνη, λίγες φωτογραφίες και πάαααμε για τα επόμενα!

Πέτρα και κακό ...!

Αλλά αξίζει λέμε!

Δώσε γκάαααααααααζι, μην σου φύγει ο πίσω!

Απο μακρυά φαίνονται κάτι βουνά και οτι έμεινε απο το χιονάκι στην κορυφή τους. (Σκέφτομαι απο μέσα μου, κρίμα που δεν θα βρούμε χιόνι, αλλα-θα σας πώ πιο μετα). Μια στάση στην λίμνη ...

Αχ, αυτή η γέφυρα της Παππαδιάς!

Μα καλά στο Αττικό είμαστε ? 
Ακόμη δεν έχει τελειώσει? (Σχόλια φίλου μας_Doc, στο road book) 

Εμένα μου άρεσε πολύ αυτό το κομμάτι ..

Ομως εχουμε καθυστερήση αρκετά και τα χιλιόμετρα που θέλουμε να γράψουμε είναι πολλά, θα μας πάρει το βράδυ, (δεν έχω φώτα) κανονίζουμε για διανυκτέρευση στην Παύλιανη!

Μπορώ να πώ πως απο κούραση μηδέν και ο ένας και ο άλλος, μακάρι να ηταν μεγαλύτερη η μέρα να γράφαμε κι άλλα.

 

Το βραδάκι πήγαμε σε ενα ταβερνάκι στην Παύλιανη για μάμ (αφού είχαμε πεθάνει απο την πείνα), και αμέσως σκηνή, σλίπι μπάνγκ και γκιούππππππππππ!

Κάμπινγκ στην ύπαιθρο, μια χαρά, αν εξαιρέσεις την υγρασία και την σκηνή που έσταζε το πρωί (δεν πήρα χαμπάρι), νάνι του καλού καιρού γω!

Έλαααααααααα, πάλι χουζούρια κάνω και πάλι καθυστερούμε ..

ΞΗΜΕΡΩΣΕ λέμεεεεεεεεεεεεεεεεε, και ο καιρός είναι και πάλι με το μέρος μας!

Είναι η μέρα που θα γράψουμε αρκετά, και πρέπει να βρίσκουμε και βενζινάδικα για εφοδιασμό (και εδω δεν είναι Αθήνα).

Και ξεκινάμε λοιπόν!

Βρίσκουμε βενζινάδικο και ...

Χωνόμαστε μέσα στα δάση και πάλι.

 

Πρωινή-ύπουλη υγρασία, οι πέτρες γλιστράνε τρελά, το έσωσε, φφφφφ ..

Στον δρόμο ξεριζωμένα δέντρα, βράχοι πεσμένοι, και χιλιόμετρο πολύ !!!

Δεν θα μπορούσα ούτε με λέξεις, αλλά ούτε με τις εικόνες αυτές να περιγράψω την ομορφιά και το συναίσθημα .... 

Είναι απλά κάποιες φορές που προσπαθούμε να μοιραστούμε την χαρά μας και αυτό που ζήσαμε με τους ανθρώπους μας αλλά ...

Ώπα, να τοςςςςςςςςςςςς!

Ποιος ?

Ο Αθανάσιος Διάκος !!
Αυτός που (χαχαχαχα)

Ο Μόρνος ξεπροβάλεται μπροστά μας, άλλο να το βλέπεις σε εικόνα και άλλο με τα μάτια σου εκείνη την στιγμή!

Άκου τώρα και το καλό, δεν έχουμε βενζίνη και αν δεν βρούμε, μείναμε!

Εχουμε στην διάθεση μας άλλα 20 χλμ ..
Κάπου κεί.

Βενζινάδικο γιοκ, δεν είμαστε είπαμε σε πρωτεύουσα, αν βρούμε σε καμιά ταβέρνα κανέναν που να έχει κανένα μπετονάκι.
Μόνο έτσι.

Ψάχνωντας λοιπόν, στην Αρτοτινα βρήκαμε ενα παιδί που μας φούλαρε.

ΠΕΙΝΑΩ, δεν συνεχίζω αν δεν φάω, έχω να φάω απο χτέςςςςςςςςςςςςςςς!

Καλά στα γρήγορα κάτι ελαφρύ μου λέει και φύγαμε, οΚ !

Ενα πιάτο για δύο, μια σαλάτα ... ένα τσιγάρο και ... ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΛΕΜΕΕΕΕΕ !!

Κρυφά νεροφαγώματα, μας περίμενουν για να μας ρίξουν, αμ δεεεεε !

Αρχίζουν τα ωραία, που δεν θα άρχιζαν ...

Και τα καλύτερα ?

Βλέπω λίγο χιόνι δεξιά αριστερά, σκέφτομαι πως για να έχει τόσο στις άκρες, θα βρούμε και μπρός μας ...!

Και πρίν τελειώσει η σκέψη μου, ένα πεσμένο δέντρο, και μπρός ... ΧΙΟΝΙ ΙΙ Ι Ι Ι Ι Ι Ι Ι ΙΙ ΙΙΙΙ !!!

Η χαρά του παιδιού λέμε!

Ο Epi με λέει και αν δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω τί κάνουμε ?

Χαμογελάω και τον λέω ξανα_γυρίζουμε πίσω !! Χαχαχα (γελάει), το χιόνι ηταν τόσο ώστε να μου δώσει την χαρά που ήθελα ..

Μετά απο αρκετά χιλιόμετρα μές τα δάση ο Δήμος Πλατανου μας λέει το Καλώς Ορίσατε.

Σταματάμε γιατί έχει περάσει η ώρα, και δεν έχουμε ούτε βενζίνη, είπαμε να γίνει και η σημερινή διανυκτέρευση πρίν τον Ευηνο, γιατί μας περίμενε πολύ ομορφιά και πολύ γκρέμι, δεν έλεγε να πάμε και να φύγουμε με την μία ..

Εκεί ηταν μια παρέα (με τζίπ), οπου μας δώσανε πληροφορίες για ενα χωριό που μπορούμε να βρούμε βενζίνη, φαγητό κλπ.(Ο ένας γιατρός, ευτυχώς, σε περίπτωση που έτρωγα κανένα καλό τουμπίδι, είχα και βίσμα πλέον, χαχα).

Βρίσκουμε λοιπόν ένα χωριό, τη Δομνίστα, εκεί γνωρίσαμε τον Νικολάκη οπου ηταν κοντά στην ηλικία μου και ιδιοκτήτης ενος μάρκετ, ενος ξενώνα

(Όποιος πάει απο εκεί ας πάει στον ''Ορεινό Ξενώνα''-''Ελατόδασος''-Δομνίστα-2237092277, αξίζουν οι άνθρωποι που τον έχουν!

Στη Δομνίστα απο νεολαία είναι μόνο ο Νίκος και ακόμη μια κοπέλα (οπως μας είπε).

Το Νίκο λοιπόν τον χάρηκε η ψυχή μου, ψαχνόταν, πώς να φτιάξει κάποιο πιστάκι (για σκραμπλάκια κλπ), για να έχει περισσότερους επισκέπτες, το χωριό.

Γενικώς είναι ένα παιδί αξιοθαύμαστο, να είσαι καλά Νικόλα και χαρήκαμε που σε γνωρίσαμε, πού ξέρεις ?
Ίσως να καταφέρεις να κάνεις το πιστάκι και να ξανα_συναντηθούμε κάποτε (...).

Είχε ενα μπετονάκι λοιπόν γεμάτο και φουλάραμε και οι δύο, να είμαστε έτοιμοι για την επόμενη ημέρα!

Πήγαμε λοιπόν δίπλα σε ενα ωραίο ταβερνάκι με πολύ καλό φαγητό στην πλατεία!

Αφού μιλήσαμε για την διαδρομή που κάναμε, κανονίζαμε το αυριανό πρόγραμμα, η ώρα περνούσε ...

Ώρα για ΝΑΝΙ λέμεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε, ώχ, ξέχασα το mp3-άκι μου, epiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!

Χχαχαχαχαχα, έτρεχε ο καημένος βραδιάτικα, το έφερε, να σαι καλα!

Kαι το πρωί ξύπνησα ''ΚΑΝΟΝΙΚΑ'', είπε κανείς τίποτα ? ? ? Αααα, νόμιζα!

Καφέ, πρωινό και Βούρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ, σήμερα είναι το καλύτερο κομμάτι, πολύ ΓΚΡΕΜΙ λέμε ..

Θα επηζήσουμε άραγε ή (...), θα δείξει η διαδρομή ...

Και ξεκινάμε ....
Με το ΚΑΛΗΜΕΡΑ, πετάω την μηχανή κάτω, για να μην πέσω εγώ.

Οι υπέροχοι ιμάντες του είχα δέσει την προίκα μου επάνω χαλαρώσανε απο το τράνταγμα, λακούβες, πέτρες κλπ, και φύγανε όλα τα πράγματα και πιαστήκανε στον πίσω τροχό, κάτω απο το φτερό !!

Αυτά είναιιιιι !!! ΕΤΣΙ ΝΑ ΞΥΠΝΑΜΕ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕ !

Ο alx, είχε πάρει δρόμο ........ και πήγαινε, πήγαινε, τον άκουγα, τα πουλιά και η εξάτμιση του ακουγόταν μόνο, αλλα λέω που θα πας ?

Πάλι πίσω θα γυρίσεις ...Χαχαχα

Και έτσι έγινε, είδε πως δεν είμαι πίσω του, και γυρίζει, φαντάζομαι πως έψαχνε ''ροδιές'', και η καρδιά του χτυπούσε όλο πιο γρήγορα, όσο περνούσε κομμάτι-κομμάτι και δεν με έβλεπε (χαχαχαχα),και με βλέπει να έχω ανάψει τσιγαράκι και να κάθομαι σε μια πέτρα με πεσμένη την πριγκιπέσσα και τα υπάρχοντα μου μαγκωμένα πίσω.(Που να μπορέσω να σηκώσω 170 κιλά μόνο μ΄γω_το εντούρο με μάρανε, αλλά τεσπα)

Δεν ρωτάει τί έγινε, κατάλαβε, πετάει τους ιμάντες και τα δένει καλύτερα!

Ελαααααααααααα, χάνουμε χρόνο φωνάζω, πάααααααμε !!!

Και συνεχίζουμε, ήδη τα ''ΚΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ'' εχουν αρχίσει, ενθουσιασμένοι και 2 απλά ''πάμε'' και όπου βλέπουμε ξεχωριστές ομορφιές σταματάμε για μια φώτο!

Στο βάθος, εκεί, απέναντο στα ψηλά καταπράσινα βουνά διακρίνεις 10-15 σπιτάκια ...

Ομορφιά, ηρεμία, αγνότητα, ποιότητα ...

Οι λέξεις μου λίγες αλλα αληθινές.

Έχει στροφές απότομες και ύπουλες που μπορεί να σε ρίξουν στα ''γκρέμια'' που λέγαμε ..

Μια στάση, για μια φώτο, μουρμουράει, σε 7 χλμ μπαίνουμε στα ''καλά μας χλμ'', πάμε να χορτάσουμε λοιπόν!

Σε κάποιες γωνιές του δρόμου έχει εκκλησάκια, απο ανθρώπους που φύγανε, με πιάνει μια μελαγχολία, σκεφτόμενη ...
Αλλα το μυαλό μου ξανα έρχεται και με ξυπνάει για τα καλά οταν βλέπω τον alx να έχει πατήσει μια παλιό_πετρα που πάει να του πετάξει τον πίσω τροχό, το έσωσε και πάλι!

Φωνάζω μέσα απο το κράνος ''ΠΡΟΣΕΧΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ'', αλλά που να ακούσει ..

Ζώ το κάθε δευτερόλεπτο με την πριγκιπέσσα πλάι στους γκρεμούς που ίσα-ίσα χωράει ενα αμάξι ..., το ίδιο και ο Epi, το βλέπω στην κίνηση της μηχανής του.

Φτάσαμε ....

Ο ''ΣΤΟΧΟΣ'' μας έγινε πραγματικότητα, όσα χλμ και να γράψαμε το χάρηκε η ψυχούλα μας.

Σταματάμε ... Τσιγάρο, και ...... απλά κοιτάζωντας αυτό που ''λίγοι'' μπορούνε να δούνε, το τρώει ο καθένας με τα μάτια του.

Πάω σε έναν βράχο που είναι λίγο έξω απο τον γκρεμό και κάθομαι κοιτάζωντας κάτω, και ακούει την φωνή του, ΣΗΚΩ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!

Δεν πάω πουθέναααααααααααααααα, μ αρέσει εδω!

ΣΗΚΩ ΑΠΟ ΕΚΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ !!

Όχιιιιιιιιιιιιιιιιι !!!

Πάει πιο πέρα και με φωνάζει, έλα να δείςςςςςςςςς !

Πηγαίνω και μου δείχνει ένα πέρασμα (erzberg), και λέει, εδώ είναι να βάλεις έναν να του πείς απο εδω είναι η διαδρομή, να κατέβει και μετά να του πείς, φίλεεεεεεεεεε, λάθος, απο την άλλη είναι, άντε και τώρα ανέβα, ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ, λιώνω ακόμη στα γέλια λέμε εεεεε !

Και ήρθε η ώρα να συνεχίσουμε ...

Λίγες ακόμη φωτο απο το γκρέμι και .....

Περνάμε απο έδαφος που και τί δεν έχει, τα έχει χαρεί όλα η ψυχούλα μας!

Και μπρός μας το Φράγμα του Ευηνου ...................

Πραγματικά αξίζει να πανε να τον δούν όλοι/ες, αν έχουν την δυνατότητα, κάποια στιγμή στην ζωή τους ...

Είναι καλή φάση εκεί, για να κάνεις κάποιος προπόνηση για το erzberg, οι φώτο παρακάτω δίνουν θα δώσουν να καταλαβει ο καθένας τί εννοώ ...

Και το Φράγμα του Ευηνου ...................

Λίγη ιστορία λοιπόν :

Ο Εύηνος ποταμός, ονομαζόμενος και Φίδαρης, είναι ποταμός της Αιτωλίας και αποτελεί ένα από τα «θρυλικά» ποτάμια της Αιτωλοακαρνανίας.

Από την αρχαία εποχή παραδίνεται ότι ο Εύηνος ποταμός διαρρέει την Αιτωλία και έτσι είναι το κατεξοχήν Αιτωλικό ποτάμι. Ξεκινάει από τις δυτικές υπώρειες των Βαρδουσίων, σε δυο σκέλη έχοντας διπλές πηγές και ακολουθώντας δυτική πορεία χωρίζει τα βορειότερα Ναυπακτιώτικα χωριά από την λοιπή Ναυπακτία.

Στην συνέχεια ακολουθεί νότια πορεία κι εκεί κατά την Καλλονή παίρνει δυτική πορεία κι έτσι πότε νοτιοδυτικά και πότε νότια φτάνει στην θάλασσα, στον Πατραϊκό κόλπο ανάμεσα στο Ευηνοχώρι και τον Γαλατά. Παρατηρώντας λοιπόν τον χάρτη βλέπουμε ότι ο Εύηνος τέμνει την βόρεια Ναυπακτία διατρέχοντας κάπου 113 χιλιόμετρα μέχρι την εκβολή του και έτσι είναι το φυσικό σύνορο μεταξύ Τριχωνίδας και Ναυπακτίας που στις εκβολές του έχει φτιάξει μια τριγωνική πεδιάδα που σιγά-σιγά επεκτείνει με τις προσχώσεις του.

H διαδρομή του παρουσιάζει μια γρήγορη εναλλαγή πότε νότια, πότε δυτικά, κάποτε ανατολικά, ποτέ όμως βόρεια που θυμίζει κίνηση φιδιού και γι αυτό ο θυμόσοφος λαός μας του έδωσε το όνομα Φίδαρης. Όμως μιας και διατρέχει έναν ορεινό τόπο γεμάτο κοτρόνια και γκρεμίλες, δέχεται το νερό αρκετών παραποτάμων και μικροχειμάρων.

Οι κυριότεροι από τους παραποτάμους που ενισχύουν την πορεία του είναι ο Παλουκοβιώτικος, ο Βοτσαΐτικος, ο Κάκαβος, ο Κλεπαΐτικος, η Σκοτεινή, ο Κλεινοβίτης, ο Κότσαλος, τα Φιδάκια και ο Πόριαρης. Ο Στράβωνας, ο Απολλόδωρος και ο Πλούταρχος λένε ότι το αρχαιότερο όνομα του Εύηνου ήταν Λυκόρμας. Το όνομα αυτό είναι φανερό ότι δηλώνει την ανατολική εκκίνηση του ενώ το Εύηνος πάλι φανερώνει την ευεργετική επίδραση του ποταμού στην Αιτωλική γη, ιδιαίτερα στο νότιο πεδινό τμήμα της.

Ο λαός μας που προσωποποίησε τις αγαθές και κακές φυσικές δυνάμεις στους μύθους του, θέλει τον Εύηνο βασιλιά στην Καλυδώνα από τη γενιά του Ενδυμίωνα και του Αιτωλού. Ήταν γιος του Άρη και της Στερώπης (Πλούταρχος) ή γιος του Άρη και της Δημονίκης (Απολλόδωρος) ή γιος του Ωκεανού και της Τηθύος (Ησίοδος). Παντρεύτηκε την Αλκίππη την κόρη του Οινόμαου, βασιλιά της Ηλείας και απόκτησε την Μαρπήσσα, που ο Όμηρος ονομάζει «Καλλίσφυρο» (λιγναστράγαλη). Όταν πια η κόρη μεγάλωσε πολλοί μνηστήρες την ζήτησαν σε γάμο, αλλά ο Εύηνος έβαζε τους υποψηφίους σε σκληρή δοκιμασία, όπως ακριβώς ο πεθερός του Οινόμαος. Έπρεπε για να πάρει κάποιος για σύζυγό του την Μαρπήσσα να νικήσει σε αρματοδρομία τον βασιλιά. Οι ηττημένοι που ήταν πολλοί, αποκεφαλίζονταν και τα κεφάλια τους γίνονταν θέα στους τοίχους των ανακτόρων. Παρότι η φύλαξη της βασιλοπούλας ήταν αυστηρή, ο Ίδας ο γιος του Αφάρεου δασκαλεμένος από τον Ποσειδώνα που του έδωσε άρμα με φτεροπόδαρα άλογα έκλεψε την Μαρπήσσα ενώ χόρευε στον ναό της Άρτεμης και την μετέφερε στην Πλευρώνα. Ο Εύηνος κυνήγησε τον άρπαγα αλλά δεν κατόρθωσε να τον συλλάβει. Έτσι απελπισμένος και οργισμένος από την ανήκουστη για αυτόν ντροπή έσφαξε τα άλογά του και έπεσε στα νερά του Λυκόρμα και πνίγηκε. Από τότε λοιπόν το ποτάμι πήρε το όνομα Εύηνος.

Ο Εύηνος ποταμός είναι γνωστός και από το πέρασμα του Ηρακλή και της Δηιάνειρας. Ο Ηρακλής μετά την επίθεση που δέχτηκε απ' τους κενταύρους στην Αρκαδία, τους απώθησε και τους εκτόξευσε σε διάφορα σημεία ενώ ο Κένταυρος Νέσσος, γιος της Νεφέλης και του Ιξίωνα, εγκαταστάθηκε ως περατάρης στον Εύηνο ποταμό.

Ο Ηρακλής, αφού πάλεψε σκληρά με τον Αχελώο για την όμορφη Δηιάνειρα και έσπασε το ένα κέρατο του αντιπάλου που αντάλλαξε με το κέρας της Αμάλθειας (αφθονίας), παντρεύτηκε την Δηιάνειρα και έμεινε στην Καλυδώνα τρία χρόνια με τον πεθερό του, το βασιλιά Οινέα. Η Καλυδώνα βρισκόταν κοντά στον Εύηνο και στο χρονικό διάστημα που ο Ηρακλής έμεινε στην Καλυδώνα βοήθησε τους Καλυδώνιους στην εκστρατεία τους κατά των Θεσπρωτών.

Ο Ηρακλής αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Καλυδώνα εξαιτίας ακούσιου φόνου. Ο Ευρύνομος, στενός συγγενής του Οινέα, έχυσε από απροσεξία νερό που προορίζονταν για το πλύσιμο των ποδιών πάνω στα χέρια του Ηρακλή και ο Ηρακλής εξοργίστηκε και τον χτύπησε τόσο δυνατά με τη γροθιά του που εκείνος πέθανε. Ο Οινέας, βασιλιάς της Καλυδώνας και πεθερός του, τον συγχώρεσε για τον ακούσιο φόνο αλλά ο ήρωας δεν δέχτηκε την συγχώρεση και αυτοεξορίστηκε στην Τραχίνα. Για να πάει όμως στον τόπο εξορίας του έπρεπε να περάσει το ποτάμι στο οποίο ήταν εγκαταστημένος ο Κένταυρος Νέσσος.

Ο Ηρακλής πέρασε μόνος του για να αποφύγει την πληρωμή και ο Νέσσος ανέλαβε να περάσει αντίπερα την Δηιάνειρας με αμοιβή. Την ώρα όμως που διέσχιζαν το ποτάμι ο Νέσσος προσπάθησε να την βιάσει, αυτή φώναξε και ο Ηρακλής μη αντέχοντας την προσβολή τον σκότωσε χτυπώντας τον με τόξο. Ο Νέσσος, πριν ξεψυχήσει, της έδωσε φίλτρο από το αίμα του (δηλητήριο) για να το χρησιμοποιήσει η γυναίκα αν ο Ηρακλής κάποτε την απατούσε. Αργότερα, όταν ο Ηρακλής αγάπησε την Ιόλη η Δηιάνειρα θυμήθηκε το μαγικό φίλτρο του Νέσσου και θέλησε να το χρησιμοποιήσει. Έτσι κάποια μέρα που ο Ηρακλής ήθελε να θυσιάσει στο Δία και ζήτησε να του φέρουν την επίσημη φορεσιά του βρήκε την ευκαιρία η Δηιάνειρα να την αλείψει με το μαγικό της φίλτρο. Όταν τη φόρεσε ο Ηρακλής τον έπιασαν πόνοι σ' όλο του το κορμί και μέσα στους πόνους του παρακάλεσε το γιο του τον Ύλλο να παντρευτεί αυτός την αγαπημένη του Ιόλη και ν' ανάψει μια φωτιά να τον κάψει. Ο Ύλλος δεν δέχτηκε να τον κάψει και ανέλαβε να πραγματοποιήσει την επιθυμία του ο Φιλοκτήτης. Ο Ηρακλής μετά το θάνατο του ανέβηκε στον Όλυμπο ανάμεσα στους θεούς και η Δηιάνειρα, επειδή με το φίλτρο της δεν ήθελε να σκοτώσει τον άντρα της, αλλά να εκδικηθεί την ερωμένη του Ιόλη, αυτοκτόνησε.

Η παραποτάμια βλάστηση είναι πλούσια και αποτελείται από έλατα, καστανιές, κέδρους, πουρνάρια, ιτιές, πλατάνια, λεύκες, φράξους, πικροδάφνες και λυγαριές. Την άνοιξη θα συναντήσουμε αγριοτριανταφυλλιές, ορχιδέες και αγριολούλουδα. Κάθε μικροβιότοπος χαρακτηρίζεται από το δικό του συνδυασμό φυτικών ειδών τα οποία συγκροτούν την πλούσια και μοναδική χλωρίδα της περιοχής. Οι κίτρινοι και μενεξεδί αγριοπανσέδες, οι λευκές ή λευκορόδινες ορχιδέες, οι βαθυγάλαζες καμπανούλες, τα ρόδινα σιλενοειδή, τα λευκά κρινάκια εντυπωσιάζουν τον περιπατητή.

Ο χαρακτηρισμός του, από τον μεγάλο λαογράφο Δημήτριο Λουκόπουλο, ως η λεωφόρος των βουνών δικαιολογεί αυτή την κοινωνική και οικονομική μοναδικότητα που είχε εδώ και 4.500 χρόνια γιατί σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα (Πελασγικοί και Μυκηναϊκοί οικισμοί) η ευρύτερη περιοχή του Εύηνου ποταμού κατοικείταν. Ο Εύηνος είναι επίσης γνωστός για τα αρκετά γεφύρια (πέτρινα και μεταλλικά) και τις συρμάτινες πεζογέφυρες στα πιο όμορφα σημεία της κοίτης που μας δείχνουν τους παλιούς δρόμους, τα περάσματα και τις μετακινήσεις των ανθρώπων στις παλαιότερες εποχές. Υπάρχουν μάλιστα αρχαία, βυζαντινά αλλά και κυρίως νεότερα μνημεία (μύλοι, νεροτριβές, γεφύρια κλπ.) που είναι στοιχεία οικολογικού ενδιαφέροντος. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στη μορφή του ποταμού ποικίλει από το ανώτερο τμήμα με την ορμητική ροή, τους μαιάνδρους, τα ελατοδάση, τις πεζούλες και τα φαράγγια. Το μεσαίο τμήμα με τις ποταμολίμνες και την απόθεση φερτών υλικών έως τις εκβολές με τις προσχώσεις και το δέλτα, αποτελεί εύφορη καλλιεργήσιμη έκταση. Με την δύναμη των νερών του κινούνταν παλιότερα πολλοί μύλοι νεροτριβές - μαντάνια.

 Στον Εύηνο υπάρχει επίσης μια πλούσια ιχθυοπανίδα που αποτελείται από πέστροφες, χέλια, γλανίδια, στρωσίδια, δρομίτσες, τσερούκλες και χαμοσούρτηδες. Το στρωσίδι (Barbus albanicus) είναι ενδημικό ψάρι της Ελλάδας που βρίσκεται και στα νερά του Εύηνου ενώ ο χαμοσούρτης (Barbus peloponnesΊUs peloponnesius) είναι ενδημικό υποείδος της Ελλάδος.

Οι κάτοικοι που βρίσκονται στις όχθες του Εύηνου ψαρεύουν στο ποτάμι με πολλούς και διάφορους τρόπους: με καλαμωτή, σελπί, αγκίστρια, ψαροβότανα σπλόϊμο, πυροφάνι, πεζόβολο, απόχη κ.ά.

Στα νερά του Εύηνου βρίσκουν επίσης καταφύγιο σε ορισμένες περιοχές και οι Βίδρες (Lutralutra). Στα στενά φαράγγια του γυροπετούν σπάνια αρπακτικά πουλιά ενώ στο Δέλτα του μπορούμε να δούμε χαραδριόμορφα, γλαρόνια, γλάρους, τσικνιάδες, παπιά (π.χ. πρασινοκέφαλες, κυνηγόπαπιες, κιρκίρια, σφυριχτάρια, σαρδέλες), διάφορα βουτηχτάρια, πελαργούς, νερόκοτες, καλαμοκανάδες, φαλαρίδες κ.ά.

Πραγματικά αξίζει να πανε να τον δούν όλοι/ες, αν έχουν την δυνατότητα, κάποια στιγμή στην ζωή τους ...

Είναι καλή φάση εκεί, για να κάνεις κάποιος προπόνηση για το erzberg, οι φώτο δίνουν και καταλαβαίνει ο καθένας τί εννοώ ...

Και δίνουμε τα χέρια, αφού έχουμε καταφέρει να φτάσουμε στον προορισμό μας !!

Και δεν έχουμε τελειώσει, συνεχίζουμε ...

Θέλει έναν κρύο φραπέεεεεεεε, και εγώ εναν ζεστό ελληνικό !!!

Πάμε να τον πιούμε και βούρρρρρρρρρρρ, για Αθήνα, έχουμε ακόμη 300 χλμ επιστροφής, πάρε δύναμη .... Γιατί (...) Χαχαχα

Και σταματάμε στην Ευηνολίμνη σε ενα παραδοσιακό καφεδο_ταβερνο_απο_αυτό, που εκεί γνωρίζουμε τον Κυρ-Βασίλη με την γυναίκα του, έβαζε το χέρι στην τσέπη, ψάχνωντας τα γυαλιά του και έβγαζε 100 ευρα, και ο Epi, του έλεγε, δεν θέλω χρήματα σου λέωωωωω, αχαχαχα.

Πολύ φιλικοί και ζεστοί άνθρωποι, κάθησε στο τραπέζι μας και τα είπαμε λιγάκι, αλλού έδειχνε στον χάρτι, αλλού λέγανε (Epi, σε βλέπω, μην γελάς), ζούσε και εκείνος πρίν λίγα χρόνια στην Αθήνα, αλλά είχε την δυνατότητα, την κοπάνησε και άνοιξε πρίν 2-3 χρόνια το μαγαζί αυτό, καλές δουλειές Κυρ-Βασίληηηηηηηηηηηη και να είστε καλά πάντα με υγεία και χαμόγελο!

Περάσαμε απο πολλά χωριά, (Ρεγγίνι, Μενδενιτσα, Κλέπα, Λιβαδάκι, Περδικόβρυση, Κρυονέρια, Πλάτανο, Θέρμο κλπ κλπ), δεν τα θυμάμαι !!!

Λίγα σπίτάκια, χαμηλά, παλιά, όμορφα ...

Μου άρεσε επίσης κάτι που ίσως δεν πρόσεξε ο Epi, περνώντας απο κάποια χωριά που είναι πολύ ψηλά, είχε μπρός στα βουνά μές το γρασίδι παιδικές χαρές, γηπεδάκια, ότι πιο όμορφο και ξεχωριστό υπάρχει για να ξεκινήσει η ζωή ενός παιδιού και να μεγαλώσει εκεί ..

Χαίρομαι που βλέπω έστω και 5-10 παιδάκια να τρέχουν σε αυτές τις παιδικές χαρές, να φωνάζουν και να παίζουν ανέμελα ..

Είναι το πιο όμορφο και το πιο πολύτιμο δώρο που μπορεί να εχουν στην ζωή τους ..

Και δεν κάνουμε ακόμη μια στάση στο ξύλινο γεφύρι (η συνέχεια του Ευηνου) ?

Κοίτα ''χρώματα'', που έχει το νερό, απίστευτα ...........!

Δεν χορταίνεις να το κοιτάς ...

Η ώρα περνάει πολυ γρήγορα, τόσο που, δεν έχουμε χρόνο, ούτε για να φάμε, ούτε για να πιούμε, ούτε για τίποτα!

Aλλά βλέπω ενα άλογο, του φωνάζω λίιιιιιιιιιγο, να σταματήσει, να φωτογραφίσω την ομορφιά του, και συνεχίζουμε ..

Τα χλμ του γυρισμού πολλά ...

Θυμάσαι τί είπε ''εκείνος'' ? (Ονόματα δεν λέω, οικογένειες δεν θίγω)

Την μηχανή μου θα πάω να την αφήσω και θα την πάρω ξανά τα Χριστούγεννα, μήπως το Πάσχα ? Λέω εγω τωρα,χαχαχα!

Αχαχαχαχαχαχαχα

Μια στάση σε εκείνο το βραχάκι που θα κάνεις προπόνηση, τώρα πάνω του, μές το νέρο, δεν έχει σημασία (κεί με τσίμπησε η παλιο_μέλισσα, θα ζήσω?)αχαχαχαχα.

Νομίζω πως έχουμε φτάσει Αθήνα ....

Ναί, φτάσαμε, μετά απο πολλα-πολλα χλμ ... Τα καταφέραμε ...

ΤΟ ''ΑΞΙΟΙ'', μας αξίζει, χωρίς καμιά δόση υπερβολής.

Μπορεί να μην μαζευτήκαμε όσοι λέγαμε, αλλά νομίζω πως περάσαμε ''ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ'' και γεμίσαμε απο χώμα (αν και εγω και πάλι δεν χόρτασα)!

Εύχομαι ΄΄πάντα τέτοια΄΄ και ΄΄παντα λασπωμένοι΄΄ !!

Να είναι καλά οι άνθρωποι που γνωρίσαμε και να είναι καλά και οι μηχανές μας που μας πήγανε και μας φέρανε χωρίς κανένα απρόοπτο και χωρίς να βγάλουν κίχ ....

Χωρίς εκείνες άλλωστε, δεν θα ζούσαμε τίποτα απο όλα αυτά ...

ΚΑΛΑ ΜΑΣ ΧΛΜ ....

Η χαρά μου και η ευτυχία μου είναι ακόμη απλωμένη στο πρόσωπο μου, εύχομαι να συμβαίνει σε όλους/ες το ίδιο.

Τα χαιρετίσματα μου εκεί, στα ''Ψηλά Βουνά'' και στα ''Γκρέμια'', που περάσαμε ... και τα ζήσαμε μέχρι τέλους ......................

Σχολιασμοί και φωτο υλικό Epital :

Epi: τα καλυτερα στη ζωη,λενε,ειναι τσαμπα..και ετσι ειναι

πως μπορεις να περιγραψεις...γραφωντας?

απλα,δεν γινεται..

πως μπορει μια φτωχη φωτογραφικη μηχανουλα να δωσει αυτα που τα ματια αδυνατουν να συλλαβουν?

απλα,δεν γινεται..

πως μπορει ενας ανθρωπος να ζησει τοσα πολλα,να δει,να νιωσει,να "ελευθερωθει"τοσο πολυ σε τρεις μονο μερες?

γινεται

ετσι...απλα...

...δεν θελω να γραψω σχολια στις φωτο..

...η Κατερινα τα γραψε πολυ ομορφα

τι να πω αλλωστε?

τοπ σημεια του 3μερου..

το κεφι που δεν χαθηκε στιγμη

η αχορταγη διαθεση για ακομα περισσοτερα χιλιομετρα

τα μηχανακια μας..αναποσπαστο κομματι υπαρξης πλεον

τα γκρεμια απο Δομνιτσα προς φρ.Ευηνου

η διανυκτερευση στο βουνο

το lc4 για μια ακομα φορα δειχνει πως ειναι τα ολ αραουν μηχανακια

η Κατερινα εχει ανεβει απιστευτα οδηγικα.

στα ανοιχτα κομματια την εψαχνα απ τη ροδια

το επομενο 5ημερο..

να παμε και ως Καρπενησι..

..και μια βολτιτσα στ Αγραφα..

καλα να περνατε ολοι..

by alx






Καλά χλμ ... !!!!