Βαρυμπόμπη-Καλιφόρνια-Αγ. Στέφανος-Μαραθώνας-Πεντέλη-Ντράφι-Πικέρμι-Λαύριο-Ανάβυσσο

Δεν είχαμε κανονίσει τίποτα για Κυριακή ..

Το husky του Αlx, είχε πεισμώσει απο την προηγούμενη απόδραση μας.
Κάτι λέγαμε με παρεάκι για κανένα κοντινό νησάκι, κάτι λέγαμε για μπάνιο, κάτι για να την κάνουμε με κουτί, απο εδω, απο εκεί, η αλήθεια είναι πως τίποτα δεν μπορούσε να αναπληρώσει την Κυριακάτικη εντουράδα, ανυπομονούσα να έρθει η Δευτέρα να πάω δουλειά, καμιά διάθεση για πλάτσα-πλούτσα και καφέδες τες πα.

Χτυπάει το τηλέφωνο, ο alx.
Σκέφτηκα πως θα με πήρε για να του πώ τί κανόνισα, με ρωτάει λοιπόν, και του λέω μερικές εναλλακτικές, δικαβαλιά σε νησί με τα παιδιά κλπ.
Μου λέει πως έχουμε ''ελπίδα'' για να την κάνουμε Κυριακή για εντουράδα, ok, δεν ενθουσιάστηκα, γιατί ηταν Σάββατο, ο Οικονόμου (μηχανικός), θα έκλεινε στις 13.00, και η ώρα που μιλούσαμε ήδη ηταν 12.30 ..
Μου είπε οτι το μαστορεύει με έναν φίλο (Χάρη-KTM), και επειδή ήθελα να φτιάξω το στάντ και το ψυγείο, περασα απο το εργοστάσιο (που δούλευαν), να ''δανειστώ'' εργαλεία και να ασχοληθώ λίγο με την πριγκιπέσσα, που την έχω πεθάνει τελευταία στο χώμα ..

Έτσι και έγινε, πήγα, άρχισα να ασχολούμε με την ομορφιά μου, μέχρι εκείνη την στιγμή δεν ήξερε κανείς μας αν θα μπορούσε να δουλέψει το ''καρακ...κι'' του alx
Και μετα απο καμία ωρίτσα, το ακούω να γουργουρίζει , τον κοιτάω και λέω : '' Μπορούμε να πάμε αύριο στο βουνό'' ?
Απαντάει : '' Ναί, μάλλον '' ..
Την ευτυχία που ένιωσα εκείνη την στιγμή δεν μπορω να την περιγράψω, φτωχές οι λέξεις για πολλαπλή φορά.
Το βραδάκι είχαμε κανονίσει να πάμε μια βόλτα απο Φλοίσβο με 2-3 παιδάκια, πήγαμε λοιπόν, ήπιαμε μια μπυρίτσα, κεί στο λιμάνι, και ήρθε και ο alx, με το κουτί να μου βάλει τις παλιές μου χούφτες (σιδερένιες), ήθελε να με βάλει να συνειδητοποιήσω το τουμπίδι που με περίμενε η αυριανή ημέρα, η σκέψη και μόνο με ενθουσίαζε ..

Η Κυριακή ξημέρωσε, λέγαμε για πουρνό-πουρνό, αλλά για ακόμη μια φορά με πλάκωσε το σεντόνι, (Δασκαλάκο+Κωσταλάνι σείς φταίτε, μας ξενυχτίσατε) δεν αργήσαμε τόσο πολύ ομως εεεε ?

Είχαμε ''ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ'' μας !!!

Μου λέει σε ενα 30 λέπτο να είμαι στο μαγαζί, έγινε, μουρμουράω ..
Ημουν εκεί, ενα τσιγαράκι, και δρόμο ..
Στο γνωστό βενζινάδικο της Βαρυμπόμπης να γεμίσουμε και να τσεκάρουμε λάστιχα.
Σημερινή μας απόδραση ?

Βαρυμπόμπη-Καλιφόρνια-Αγ. Στέφανος-Μαραθώνας-Πεντέλη-Ντράφι-Πικέρμι-Λαύριο-Ανάβυσσο (Χοντρικά, αναλυτικά παρακάτω)
ΕΤΟΙΜΟΙ !!
Μπαίνουμε απ'το γνωστό ''πια'' σημείο, Βαρυμπόμπη, μου κάνει νεύμα, στρίβουμε δεξιά και ξεκινάμε.

Αρχίζουμε με ''χώμα'', χώμα να χαρεί η ψυχή σου, και απο μακρυά βλέπω το τουνελ της Βαρυμπόμπης στα πιστάκια, που για να το περάσουμε, πρέπει να περάσουμε ενα βαθύ λακάκι με πολύ νεράκι.
Ο ενθουσιασμός μου στα ύψη ..
Περίμενα πως και πως να βρούμε λίγο νεράκι, λίγη λάσπη βρε αδερφέ !!
Ψιλο_σταματάει .. Πρίν το (...)

Του φωνάζω απο πίσω"Κουλαδάκι δεν μπορείς? " ΧαΧα.

Δεν ξέρω αν το άκουσε, ξέρω πως την ώρα που αποφάσισε να περάσει το μηχανάκι του, ακουγόταν που μπέρδευε ..

Ωχ, μπήκαν μέσα νερά ..

Η πριγκιπέσσα ''ΚΥΡΙΑ'', το περνάει και πιο κάτω βλέπει τον alx με σβηστό βρούμ να προσπαθεί, και μουρμουράει, και το πα ρε γμτ, να μην το περνουσαμε, και και και .. Χαχαχαχαχαχα
Οι προσπάθειες αρκετές μάταιες όμως ..
Μέχρι την ώρα που ξε_Μουλάρωσε και πήρε, τα χαμόγελα μας επανήλθαν, τελικά αυτην την βόλτα δεν θα την χαλάσει κανείς.!!!

Η διαδρομή μέχρι ένα σημείο γνωστή για Epi, απο κεί και πέρα ψάχνωντας ..
Ακολουθούσαμε τα περτικαλένια ταμπελάκια (όποτε τα βρίσκαμε τες πα).

                                            Αρκετό μονοπάτι η σημερινή μας απόδραση.

Βγαίνουμε απο τον Αγωγό του Φυσικού Αερίου στην Καλιφόρνια.
Περάσαμε κατω απο την εθνικη οδό και ξαναπιάσαμε τον Αγωγο μετα την Εθνικη, προς Αγ. Στεφανο
Ξαναβρηκαμε τον Αγωγο του Φυσικού αερίου, οπου είχε μια καλή ανηφορίτσα, με πολύ σαθρό έδαφος, ο alx πήγε να δεί αν μπορούμε να το ανέβουμε, αλλα τα λαστιχάκια δεν το επιτρέπανε.(Ελπίζω την επόμενη).
Απο Αγ Στεφανο κατεβήκαμε απο φλαταδούρια οπου βρήκαμε πλάι στην λίμνη κάτι τζιπάδες.

Πώ,πώ λέμε, 2 παλικάρια ίσα με κεί πάνω, και δεν μπορούσανε να αλλάξουνε στο τζίπ ενα λάστιχο ..
Κατέβηκε Epi και βοήθησε.
Μέτά βέβαια δεν έπερνε το χρ..πι του μπροστά, αλλά δεν το σχολιάζω.
 

 
Ουπς, πάλι εγκλωβιστήκαμε, το κλείσανε και αυτό το σημείο, μια σκουριασμένη σιδερένια πόρτα μπροστά μας ..
Αλλά ο καλός ο εντουράς ξέρει και άλλα μονοπάτια.
Κατεβαίνει ο Εpi ξηλώνει την πόρτα, και περνάμε ''άρχοντες''.

Μπαίνουμε απο τον δρόμο σε κάτι μπαριέρες σε ενα σημείο που παλιά μπαίνανε αρκετά συναδελφάκια.

Απο αυτην την καβατζα βγηκαμε στην πισω μερια του φραγματος εκει που βρισκονται οι εγκαταστασεις της ΕΥΔΑΠ.

Στάση για τσιγάρο και νεράκι μέσα στο δάσος ..

        Το σημείο ειναι ποτάμι, που αυτήν την στιγμή δεν έχει στάλα νερού!

Δεν ακούγεται τίποτα, μόνο ένα ελικόπτερο, που ίσως μας ψάχνει, για την ξηλωμένη πόρτα, χαχα
Το πράσινο γεμίζει τις ψυχές μας, έχει αρκετή δρόσια που μας ξεκουράζει, λίγες φωτογραφίες και φύγαμεεεε, έχουμε ακόμη πολύ δρόμο!

Κατευθυνση προς χωριο Μαραθωνα (10 χλμ), κάναμε δεξιά πρός Πέτρινα και πήγαμε πρός Βρανά, απο εκεί πήγαμε πρός κατεύθυνση Ραπεντώσα.
Άντε και μια τουμπίτσα, έτσι να θυμάμαι, μια μέση που έκανε κράτς, προσπαθώντας να σηκώσω την μικρή μου ..
 

Στάση στο παρκάκι (Διόνυσος) (Λ.Διονύσου) για να γεμίσουμε νεράκι.

Εκεί έχω λιώσει στο γέλιο, ο κύριος στην φωτο, ήρθε με 2 κυριές, και φώναζε συνέχεια στην μια απο τις 2 κυριές, ''πιές και λίγο νεράκι'', είχε κολλήσει η κασέτα, πόσες φορές το είπε Θεε μου ..

Ένας άλλος δεν σταμάτουσε να μιλάει, φαντάσου η γυναίκα του! Α πα πα πα!
Συνεχίζουμε πρός διαδρομή Νεα Πεντέλη, Ντράφι και Πικέρμι.
Μετά πρός Σπάτα ..
Πηγαίνωντας τί είδα άραγε στον δρόμο ?

Α-Λ-Ο-Γ-Ο !!!

Κάνω νεύμα στον Epi πως θέλω να βγάλω φωτογραφία, μου γνέφει ok και πάει πιο κάτω και περιμένει, περιμένει, περιμένει, χαχαχαχα.
Νόμιζε πως θα κάνω ενα λεπτό να βγάλω την φωτο και δρόμο, αλλα γω, κατέβηκα το χάιδεψα, το τάισα, και εκείνον τον βαρούσε ντάλα ο ήλιος, αχαχα.
Μάλλον το κατάπιε, δεν με είπε τίποτις!

Το φιδάκι το ακέφαλο ειν' αφιερωμένο ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στον Θανουλίνο!

                           Το κρανάκι μου απέκτησε τις πρώτες του γρατζουνιές !

Κάναμε 30 χλμ άσφαλτο, μέχρι Λαύριο, η διαδρομή μας ηταν ''αγνωστη'' ..

Περάσαμε απο τα Μεταλλεία Λαυρίου που ίσα-ίσα χωράει βρούμ, καλά αν πέσω κεί, πολύ πέτρα, έχετε γειά κοκκαλάκια μ΄!(Τώρα βρήκα να βγάλω τον θώρακα?)

Το 1889 κλείσανε αυτα τα μεταλλεία ..
Η μεταλλευτική δραστηριότητα στο Λαύριο ξεκίνησε πρίν το 3.500 π.χ.

Αφου ανεβηκαμε τα μεταλλεία απο την διαδρομή που κάποτε υπήρχαν τα βαγονάκια του μεταλλείου (ράγες καπούτ-βαγονάκια καπούτ, τα καβατζώσανε αλλοδαπά)

Ακόμη λίγο φωτο υλικό ...

Πάμε πρός Αγ.Κωνσταντίνο, Συντερίνα, Περνάμε απο το Πυργάκι (Π.Φωκαία)και απο μια ''καλή ανηφοριά'' που ήθελε να μου δείξει ο Epi, οταν βάλεις λάστιχα μου μουρμουράει, θα την ανέβεις ..!

Περνώντας απο Π.Φωκαία, μπήκαμε στο πιστάκι που είχε γίνει πρίν απο ενα 2μηνο το σκραμπλάκι, μπορώ να πώ πως ηταν ''respect" !!!

Τσιγαράκι στα γρήγορα και ..

Ψαχνουμε παραλία για μια βουτιά, ήδη έχει έρθει το απόγευμα, και δεν κατάλαβα πως γράψαμε τα 100 χλμ, κάθε φορά μου φαίνονται όλο και λιγότερα.

Τελικά βρήκαμε ενα κολπάκι με μια παραλία στην Ανάβυσσο.
(Παραλία του Αγ. Γεωργίου)

          Οι μηχανές πηγαίνανε μέχρι ένα σημείο, μετά ποδαράκια, βράχοι και ...

Ηταν απλά μια ακόμη όμορφη εντουραδούλα ..
Εύχομαι σε όλους/ες ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ και να ζούμε την κάθε στιγμή, ο καθένας οπως του αρέσει!
Να είστε καλά και καλά χλμ ...!